De essentie van de ziekte komt neer op een verstoring van de structuur van de weefsels van de wervels en tussenwervelschijven, wat leidt tot een afname van hun elasticiteit en een vormverandering. De ruimte tussen de wervels wordt aanzienlijk verkleind en er is sprake van verlies aan stabiliteit van de wervelkolom in dit gebied. Pathologische weefselvernietiging gaat gepaard met beknelling van zenuwuiteinden afkomstig van het ruggenmerg en leidt tot constante spanning in de wervelkolomspieren. Er is het optreden van rugpijn en andere symptomen die inherent zijn aan osteochondrose. Verzwakking van de tussenwervelschijven veroorzaakt de ontwikkeling van een pathologie zoals een hernia van de wervels, en het verdere verloop van de ziekte leidt tot afbraak van de gewrichten van de wervelkolom en de tussenwervelligamenten. De vorming van botprocessen - osteofyten - vindt plaats.
Er zijn drie vormen van osteochondrose: cervicaal, thoracaal en lumbaal. Alle symptomen die inherent zijn aan de ziekte osteochondrose worden vaak waargenomen bij mensen die liever achter een computer zitten dan actieve lichamelijke activiteit. Als gevolg van langdurig verblijf in een positie die onnatuurlijk is voor de wervelkolom, worden houdingsstoornissen en degradatie van de wervelkolomspieren gevormd, wat leidt tot verschillende pathologieën van de wervelkolom.
Symptomen van de ziekte
Osteochondrose van de rug is een chronische ziekte die wordt gekenmerkt door afwisselende perioden van exacerbatie en remissie. De periode van exacerbatie wordt grotendeels vergemakkelijkt door talrijke fysieke activiteiten.
Het klinische beeld van de ziekte hangt grotendeels af van de lokalisatie van de pathologie; osteochondrosesyndromen verschillen ook:
- Cervicale osteochondrose wordt uitgedrukt door pijn in de nek, armen en wordt gekenmerkt door aanvallen van hoofdpijn en gevoelloosheid in de vingers. In ernstige gevallen raakt de wervelslagader bekneld, wat een nog grotere verslechtering van de toestand van de patiënt veroorzaakt;
- Tekenen van thoracale osteochondrose komen tot uiting in acute of pijnlijke pijn in de rug, moeite met ademhalen, pijn in het hartgebied;
- Lumbale osteochondrose begint met pijn in de lumbale regio en de onderste ledematen, die geleidelijk toeneemt bij beweging. Patiënten ervaren vaak aandoeningen van het urogenitale systeem; verzwakte potentie bij mannen en ovariële disfunctie bij vrouwen kunnen optreden.
- In sommige gevallen treedt een soort gemengde osteochondrose op, wat de ernstigste vorm van de ziekte is, en de symptomen van spinale osteochondrose zijn in dit geval ook gemengd.
Hoe wordt de diagnostiek uitgevoerd?
De primaire diagnose van osteochondrose van de tussenwervelschijven wordt vastgesteld, rekening houdend met de symptomen van osteochondrose in de rug die de patiënt aangeeft bij contact met de kliniek. Een onderzoek naar osteochondrose van de wervelkolom bestaat uit het controleren van de wervelkolom van de patiënt in verschillende posities, onder omstandigheden van rust en beweging. Na voltooiing van de onderzoeksprocedures ondergaat de patiënt hardwarediagnostiek, met behulp waarvan de initiële diagnose wordt bevestigd, verduidelijkt of weerlegd. Vaak onthullen de onderzoeksresultaten een aantal bijkomende ziekten die als complicaties kunnen worden geclassificeerd: hernia, radiculitis, enz. Het succes van het bepalen van de vorm en het stadium van osteochondrose hangt grotendeels af van de juiste diagnose. Er moet aan worden herinnerd dat diagnose en aanbevelingen over hoe zich te ontdoen van osteochondrose binnen de competentie van een neuroloog vallen; alle procedures mogen alleen onder zijn toezicht worden uitgevoerd.
Redenen voor de ontwikkeling van osteochondrose
In de geneeskunde is er een regel volgens welke osteochondrose een combinatie is van verschillende factoren en zich in de volgende gevallen begint te manifesteren:
- Metabolische problemen kunnen een ziekte aan de wervelkolom veroorzaken;
- Een aanleg voor pathologie, vastgesteld op genniveau, is de oorzaak van de ziekte osteochondrose;
- Gebrekkige lichamelijke ontwikkeling. Dit omvat problemen met de houding, verschillende gradaties van platvoeten en andere skeletaandoeningen;
- Toxische vergiftiging van het lichaam en sommige infecties kunnen osteochondrose veroorzaken;
- Verworven letsels van het bewegingsapparaat, leeftijdsgebonden of beroepsregressie;
- Verwondingen en kneuzingen van de wervelkolom;
- Overgewicht, gebrek aan normale voeding en het niet naleven van een dieet, vitaminetekort en uitdroging van het lichaam leiden ook tot osteochondrose;
- Slechte gewoonten en periodieke stress.
- Er worden indirecte oorzaken van osteochondrose geïdentificeerd, maar ze kunnen allemaal worden gecombineerd in één groep die verband houdt met een ongezonde levensstijl.
Principes van de behandeling van osteochondrose
De behandeling van osteochondrose omvat het gebruik van een reeks maatregelen die over een vrij lange periode moeten worden uitgevoerd (van 1-3 maanden + ongeveer 1 jaar voor revalidatie), waarop veel patiënten zeer dubbelzinnig reageren. Daarom moet worden opgemerkt dat, door indirect de aanbevelingen van de behandelende arts op te volgen, de prognose voor het herstel van de patiënt minimaal is. Zelfmedicatie wordt vaak een bijkomend probleem bij de behandeling van osteochondrose. Feit is dat bij deze ziekte het klinische beeld nogal dubbelzinnig en breed is. De patiënt begint, zonder diagnose, medicijnen te kiezen voor wat pijn doet, en, door de pijn te elimineren, gaat hij door met zijn dagelijkse leven, terwijl de ziekte blijft voortschrijden.
Behandeling van osteochondrose wordt uitgevoerd op twee hoofdmethoden: conservatieve en chirurgische behandeling. Daarnaast zijn er algemene aanbevelingen voor de behandeling van osteochondrose, zoals dieet en revalidatie. Conservatieve behandeling van osteochondrose is gericht op het verlichten van pijn, het normaliseren van de werking van de wervelkolom en zijn componenten, en op het voorkomen van verdere degeneratieve veranderingen in de menselijke “as”. Het omvat: medicamenteuze therapie, fysiotherapie, fysiotherapie (fysiotherapie), massage, hydromassage, manuele therapie, tractie van de wervelkolom. Chirurgische behandeling van osteochondrose wordt gebruikt als de conservatieve methode niet effectief is. Voorgeschreven door uw behandelende arts of het Medisch Panel. Het kan ook worden gebruikt voor ernstige schade aan de wervelkolom en zijn componenten.
Preventiemethoden
De meest effectieve manier om met osteochondrose om te gaan, is het volgen van een goed dieet en lichaamsbeweging. Voor osteochondrose van de wervelkolom en behandeling met gymnastiek hebben de volgende de grootste effectiviteit getoond:
- Massage van het lumbale gebied, de rug en de ledematen, uitgevoerd in de ochtend;
- Op zijn plaats springen, oefeningen op de rekstok;
- Periodieke pauzes voor lichaamsbeweging tijdens het werk, 7-9 oefeningen zijn voldoende om de ziekte te voorkomen;
- Een bezoek aan het zwembad, speciaal aanbevolen door rugslagexperts.
De meeste patiënten denken na over hoe ze met de behandeling van osteochondrose van de rug moeten beginnen wanneer de ziekte begint te vorderen. In dit geval is het, naast de algemene aanbevelingen, noodzakelijk om oefeningen te geven uit een complex van fysiotherapie gericht op het strekken van de wervelkolom.
Wanneer osteochondrose optreedt, is het noodzakelijk om een strikt uitgebalanceerd dieet te volgen, voornamelijk gebaseerd op eiwitrijk voedsel, maar paddenstoelen zoveel mogelijk uit te sluiten van de dagelijkse voeding. Je moet jezelf beperken tot het eten van zoute, vette voedingsmiddelen, inclusief zelfgemaakte augurken. Suiker, meel en zoetwaren zijn ook gecontra-indiceerd. Je zult slechte gewoonten moeten opgeven, afzien van overmatige consumptie van koffie en daarop gebaseerde producten. Het dagelijkse volume aan geconsumeerde vloeistof mag niet groter zijn dan 1 liter, en het aantal maaltijden moet op 5-7 per dag worden gehouden. Het gebrek aan vitamines en voedingsstoffen, zoals blijkt uit tests, vereist een onmiddellijke aanvulling ervan.
De ziekte osteochondrose, de symptomen en de behandeling ervan zijn grondig bestudeerd en de strijd ertegen is heel goed mogelijk. Tijdig overleg met een arts, een grondige gezondheidsdiagnose en strikte naleving van alle aanbevelingen van de behandelende arts verhogen een positieve prognose voor herstel!