Bij osteochondrose treedt geleidelijke vernietiging van ruggengraatweefsel op, wat leidt tot verstoring van de functie ervan. Dergelijke degeneratieve processen ontwikkelen zich doorgaans in de meest mobiele delen. Jongeren ervaren meestal cervicale osteochondrose. De instabiliteit van deze afdeling, gecombineerd met verhoogde fysieke activiteit, verklaart de gevoeligheid voor blessures en verschillende degeneratieve processen. In 3 op de 10 gevallen is dit de oorzaak van plotselinge hoofdpijn. Osteochondrose veroorzaakt stofwisselingsstoornissen in de wervelkolom. Hierdoor zwellen de schijven daarin op en barsten vervolgens.
Symptomen
Verschillende tekenen kunnen duiden op dystrofische veranderingen in de wervelkolom. Afhankelijk van het stadium van de ziekte zijn ze min of meer uitgesproken. Cervicale osteochondrose heeft de volgende symptomen:
- Pijn in de nek, achterkant van het hoofd, schouder. Versterkt zelfs bij lichte belasting.
- Gevoelloosheid in de ledematen.
- Knarsen bij het draaien van de nek.
- Hoofdpijn, voornamelijk gelokaliseerd in de achterkant van het hoofd en de slapen.
- Flauwvallen, chronische vermoeidheid.
- Tinnitus, gehoorverlies.
- Verlies van gezichtsscherpte.
Zeurende pijn in het hartgebied kan ook duiden op cervicale osteochondrose. De patiënt ervaart vaak sensaties die lijken op angina pectoris. Wanneer de wervelkolom bekneld raakt, ontstaan er andere aandoeningen. Bijvoorbeeld verlies van tonggevoeligheid of verminderde nekspiertonus, ademhalingsproblemen. Als de behandeling niet op tijd wordt voorgeschreven, kan de patiënt een uitsteeksel of hernia krijgen.
Er zijn vier stadia van osteochondrose. De eerste wordt gekenmerkt door instabiliteit van de tussenwervelschijven. Bij de tweede wordt het belangrijkste symptoom beschouwd als uitsteeksel. Tegelijkertijd worden de openingen tussen de wervels kleiner. Er treedt pijnsyndroom op, dat gepaard kan gaan met beknelde zenuwwortels.
In de derde fase vindt vernietiging van de vezelring plaats, die een integraal onderdeel is van de tussenwervelschijf. Dat is de reden waarom de vervorming vervolgens optreedt. Een patiënt met de vierde fase van cervicale osteochondrose ervaart bij elke beweging hevige pijn. Het is vermeldenswaard dat een afname van de intensiteit niet op herstel duidt. Integendeel, dit geeft aan dat het proces van vorming van osteofyten die de wervels verbinden, is begonnen. In de regel leidt dit tot invaliditeit. De behandeling wordt voorgeschreven op basis van de klinische symptomen en het ontwikkelingsstadium van de pathologie.
Oorzaken van de ziekte
Sedentair werk gaat meestal gepaard met cervicale osteochondrose. Dit deel van de wervelkolom is vrij compact en daarom leidt zelfs een lichte spierspanning erin tot compressie van zenuwuiteinden en bloedvaten. Tegen deze achtergrond vormen zich vaak osteofyten, wat de situatie alleen maar verergert. Naast een sedentaire levensstijl kan de ziekte worden veroorzaakt door:
- stofwisselingsstoornissen;
- ongezond dieet;
- afzetting van zouten in de cervicale wervelkolom;
- hypothermie;
- erfelijke aanleg;
- verwondingen van de cervicale wervelkolom;
- reuma.
De ontwikkeling van de ziekte kan ook worden veroorzaakt door kromming van de wervelkolom of overgewicht. Mensen met een slechte fysieke conditie of atleten die fouten maken in het trainingsproces lopen risico.
Welke arts behandelt cervicale osteochondrose?
Om de ontwikkeling van complicaties te voorkomen, moet u bij de eerste tekenen van beknelde zenuwwortels van de wervelkolom hulp zoeken bij een medisch specialist. Cervicale osteochondrose en de symptomen ervan worden behandeld door neurologen, chiropractors en osteopaten.
Bovendien moet u mogelijk een neurochirurg, traumatoloog, therapeut of cardioloog raadplegen. Om de diagnose te differentiëren, analyseert de arts de klachten van de patiënt. In dit stadium stelt hij de patiënt de volgende vragen:
- Wanneer verscheen nekpijn voor het eerst?
- Gaat cervicale osteochondrose gepaard met andere symptomen?
- Behelst de beroepsactiviteit van de patiënt het tillen van zware voorwerpen of het langdurig onbeweeglijk houden van de nek?
- Wat is het conditieniveau van de patiënt?
- Heeft de patiënt tekenen van neurologische aandoeningen?
Om de toestand van de wervelkolom te beoordelen, schrijft de arts röntgenfoto's, CT of MRI voor. Afhankelijk van de symptomen en het stadium van de ziekte kan de behandeling bestaan uit massage, zwemmen en oefentherapie. Lokale vernietigingsprocessen worden beïnvloed met behulp van acupunctuur. Bij hevige pijn schrijft de arts verdovingsmiddelen voor. De spanning in de spieren wordt verlicht met spierverslappers. In gevorderde gevallen, wanneer de patiënt een hernia heeft die de wortels van het ruggenmerg samendrukt, is chirurgische ingreep noodzakelijk.
Wat als de ziekte niet wordt behandeld?
Bij gebrek aan gekwalificeerde medische zorg ontwikkelt de patiënt uiteindelijk chronische pijn in de cervicale wervelkolom. Het straalt uit naar de bovenste en onderste ledematen, wat tot verlamming kan leiden. Naarmate osteofyten groeien, comprimeren ze zenuwkanalen, aderen en slagaders. Dit kan het proces van de hersencirculatie verstoren. Dit veroorzaakt vaak ischemie en beroertes. Het gezichtsvermogen en het gehoor van de patiënt verslechteren ook, migraine en vegetatieve vasculaire dystonie verschijnen.
Door cervicale osteochondrose en de klinische symptomen ervan te bestuderen, diagnosticeren artsen vaak radiculopathie. Het leidt tot gedeeltelijk of volledig verlies van wervelmobiliteit. Het optreden van exacerbaties is een reden voor ziekenhuisopname van de patiënt. Het ernstigste gevolg van cervicale osteochondrose wordt beschouwd als compressie van het ruggenmerg. Het risico op overlijden is vrij hoog. Om de ontwikkeling van complicaties te voorkomen, is het noodzakelijk om zo snel mogelijk een arts te raadplegen. Het werkschema moet zacht zijn. Je moet elke dag speciale oefeningen doen, en, indien mogelijk, ochtendoefeningen.